آنچش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آنچش . [ چ ِ ] (ضمیر + حرف ربط + ضمیر) مخفف آنچه اش . آنچه او را : بدو بازداد آنچنان کش بخواست بیفزود در تن هر آنچش بکاست . فردوسی . فرود آوردی آنچش خود برآوردی گسستی هرچه را کآن خود به پیوستی . ناصرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آنچش . [ چ ِ ] (ضمیر + حرف ربط + ضمیر) مخفف آنچه اش . آنچه او را : بدو بازداد آنچنان کش بخواست بیفزود در تن هر آنچش بکاست . فردوسی . فرود آوردی آنچش خود برآوردی گسستی هرچه را کآن خود به پیوستی . ناصرخسرو.