آنف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آنف . [ ن ِ ] (ع ص ) ننگ دارنده . ج، آنفین . ◄ رام . آهسته . ◄ آنکه بینی او درد کند. ◄ اول وقت . سابق . هم اکنون .
آنف . [ ن ُ ] (ع اِ) ج ِ اَنْف .
آنف . [ ن َ ] (ع ن تف ) آنف بلاد؛ آنکه حاصل آن پیش رس تر باشد. ◄ بادسرتر. کله شَخ تر. منیعتر. ابی تر. مستنکف تر. ◄ (ص ) بزرگ بینی .