آمر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ) [ ع. ]<BR>۱- (اِفا.) امر کننده، فرماینده.<BR>۲- (اِ.) روز ششم یا چهارم از ایام عجوز.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ) [ ع. ] ۱- (اِفا.) امر کننده، فرماینده. ۲- (اِ.) روز ششم یا چهارم از ایام عجوز.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آمر. [ م ِ ] (ع ص ) فرماینده . فرمانده . کارفرما. صاحب امر. ج، آمِرین . ◄ (اِ) ششم روز از ایام عجوز یا چهارم روز آن .
مترادف و متضاد واژهدان
امرکننده، حاکم، فرمانده، کارفرما (متضاد: مامور)
فرهنگ طیفی واژهدان
امردهنده، فرماندهنده، حکمفرما، فرمانروا، فرمانفرما
واژگان فارسی سره واژهدان
کار بندنده
فرمانبد٬کاربندنده٬فرماینده٬فرمان دهنده، فرمان پاد، فرمانپاد