آلب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آلب . [ آل ْب ْ / ل ِ ] (ترکی، ص ) بترکی قدیم، دلیر. پهلوان . و جزء نخستین بعض اعلام مرکبه ٔ ترکانست، چون آلب ارغون، آلب ارسلان، آلب تگین، و آن را اَلْب نیز گویند.
آلب . [ ل ِ ] (ع ص ) گِردکننده . (مهذب الاسماء).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه