آلاو

آلاو. (اِ) اَلاو. اَلَو. آتش شعله ناک . ◄ لهَب . زبانه . شعله : بر اوج گنبد گردون از آن بتابد هور که یافت از تف قندیل مرتضی آلاو. آذری .