آلاو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.)<BR>۱- شعلة آتش.<BR>۲- آتش شعله دار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- شعله آتش. ۲- آتش شعله دار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آلاو. (اِ) اَلاو. اَلَو. آتش شعله ناک . ◄ لهَب . زبانه . شعله : بر اوج گنبد گردون از آن بتابد هور که یافت از تف قندیل مرتضی آلاو. آذری .