آل کاکویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آل کاکویه . [ ل ِ ی َ ] (اِخ ) دیالمه ٔ کردستان که از ٣٩٨ تا ٤٤٣ هَ .ق . در همدان ونهاوند فرمانروایی به استقلال داشته اند. مهمترین ایشان علاءالدوله ابوجعفر محمدبن دشمنزیاربن کاکویه پسر خال مجدالدوله ٔ دیلمی و پسرش ظهیرالدین فرامرز علی وبعد از ایشان گرشاسب بن علاءالدوله و ابوحرب بن علاءالدوله است که اولین در همدان و نهاوند و دومین در نطنزحکومت داشته است . و انقراض آنان به دست سلاجقه بود.