آل عباس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آل عباس . [ ل ِ ع َب ْ با ] (اِخ ) نام بطنی از بنی هاشم از نژاد عباس بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف، عم ّ پیغمبر خاتم (ص ). این نام گاهی بر خلفای عباسی که پس از بنی امیه خلافت یافتند اطلاق میشود. خلفای عباسی از سال ١٣٢ تا ٦٥٦ هَ .ق . خلافت داشته اند. اول ایشان ابوالعباس عبداﷲبن محمدبن علی بن عبداﷲبن عباس معروف بسفاح و آخر آنان معروف به مستعصم باﷲ، و عده ٔ این خلفاء ٣٧ تن و انقراض ایشان بر دست هلاکو نبیره ٔ چنگیز بوده است . و محل خلافت آنان ابتدا انبار و بعد کوفه و سپس بغداد بود. بنی عباس . عباسیان . خلفای عباسی : ابوالعباس سفاح ١٣٢-١٣٦ منصور ١٣٦-١٥٨ مهدی ١٥٨-١٦٩ هادی ١٦٩-١٧٠ هارون الرشید ١٧٠-١٩٣ امین ١٩٣-١٩٨ مأمون ١٩٨-٢١٨ معتصم ٢١٨-٢٢٧ واثق ٢٢٧-٢٣٢ متوکل ٢٣٢-٢٤٧ منتصر ٢٤٧-٢٤٨ مستعین ٢٤٨-٢٥١ معتز ٢٥١-٢٥٥ مهتدی ٢٥٥-٢٥٦ معتمد ٢٥٦-٢٧٩ معتضد ٢٧٩-٢٨٩ مکتفی ٢٨٩-٢٩٥ مقتدر ٢٩٥-٣٢٠ قاهر ٣٢٠-٣٢٢ راضی ٣٢٢-٣٢٩ متقی ٣٢٩-٣٣٣ مستکفی ٣٣٣-٣٣٤ مطیع ٣٣٤-٣٦٣ طایع ٣٦٣-٣٨١ قادر ٣٨١-٤٢٢ قائم ٤٢٢-٤٦٧ مقتدی ٤٦٧-٤٨٧ مستظهر ٤٨٧-٥١٢ مسترشد ٥١٢-٥٢٩ راشد ٥٢٩-٥٣٠ مقتفی ٥٣٠-٥٥٥ مستنجد ٥٥٥-٥٦٦ مستضی ٔ ٥٦٦-٥٧٥ ناصر ٥٧٥-٦٢٢ ظاهر ٦٢٢-٦٢٣ مستنصر ٦٢٣-٦٤٠ مستعصم ٦٤٠-٦٥٦