آفتاب گیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِمر.)<BR>۱- سایبان، چتر.<BR>۲- جایی که هر روز آفتاب در آن بتابد، آفتاب رو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) ۱- سایبان، چتر. ۲- جایی که هر روز آفتاب در آن بتابد، آفتاب رو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آفتاب گیر. (نف مرکب ) آنجا که هر روز آفتاب در آن تابد. ◄ (اِ مرکب ) سایبان . چتر. سپر با دسته که بر سر پادشاهان چون سایبان داشتندی : ز روی قدر جز آن آفتاب گیر که زد تپانچه بر رخ خورشید ساعتی صد بار؟ بدیعی سمرقندی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی