آطن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آطن . [ طِ ] (اِخ ) آتن . نام شهر مشهور یونان باستانی، کرسی آتیک و پایتخت مملکت یونان کنونی . این شهر در قدیم مهد تربیت حکما و نویسندگان و هنرپیشگان بزرگ بوده و ابنیه و عمارات زیباداشته و در ٤٨٠ ق .م . خشایارشا شاهنشاه هخامنشی آن را مسخر کرده است . سکنه ٔ فعلی آن نزدیک سیصدهزار نفراست . اَثینس و اَتینا و اَطینه نیز صورتهای دیگر این نام است، و آن را لقب مدینةالحکماء نیز داده اند.