آصال

[ ع. ] (اِ.) جِ اصیل ؛ شبانگاه، نزدیک غروب.<br>

[ ع. ] (اِ.) جِ اصیل ؛ شبانگاه، نزدیک غروب.

آصال . (ع ص، اِ) ج ِ اصیل . صاحب اصلان . ◄ محکم رایان . ◄ (اِ) شبان گاه ها. عشایا.

نژادگان، نژادگان، شبان‌گاهان، شبانگاهان، آفتاب٬زردی‌ها

بِالْغُدُوِّ وَ الآصالِ «آصال» جمع «اُصُل» (بر وزن دهل) و آن نیز جمع «اصیل» است که از مادّه «اصل» گرفته شده است که به معناى عصر، نزدیک غروب و شبانگاه است از این نظر که اصل و پایه شب محسوب مى شود.(11)