آشناروی

آشناروی . [ ش ْ / ش ِ ] (ص مرکب ) روشناس . دلنشین . دلپذیر. مقابل دشمن روی : آشناروی دیده ٔ عرفان گر نداری ز عارفان بستان . سنائی . در این عهد از وفا بویی نمانده ست بعالم آشنارویی نمانده ست . خاقانی . بنالم کآرزوبخشی ندیدم بگریم کآشنارویی ندارم . خاقانی . روز و شب آورده ام در معنی بیگانه روی چون کنم صائب ندارم آشناروی دگر. صائب .