آستیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.) = استیم. اشتیم. ستیم:<BR>۱- چرک زخم، جراحت.<BR>۲- زخم و جراحتی که در اثر سرما چرک و ورم کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) = استیم. اشتیم. ستیم: ۱- چرک زخم، جراحت. ۲- زخم و جراحتی که در اثر سرما چرک و ورم کند.
(اِ.) دهانه ظروف.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آستیم . (اِ) چرک . ریم . ستیم . هَو. سیم در جراحت . ◄ آستین . ◄ دهان ظروف و اوانی . (برهان ). ◄ اَستر یا آستر. (فرهنگ محمد هندوشاه از شعوری ).