آردل

(دِ) [ تُر. ] (اِ.) فراش، مأمور اجراء.<br>

(دِ) [ تُر. ] (اِ.) فراش، مأمور اجراء.

آردل . [ دِ ] (اِ) فراشی که برای خواندن و احضار سپاهیان یا گناهکاران و یا مدعی علیهم فرستادندی . ♦ آردل بی چوب ؛ کنایه از بول است آنگاه که تنگ گیرد کسی را.

آردل . [ دَ ] (اِخ ) نام راهی است در بختیاری که تا مالمیر بسیارتنگ است و برای عبور صعب و قلعه ٔ چغاخور نزدیک ٧٠٠ گز از آردل ارتفاع دارد. و اهل محل ّ اَردَل گویند.

فرمان‌بر، فرمانبر