آذربادگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آذربادگان . [ ذَ ] (اِخ ) نام آتشکده ای که در تبریز بوده است و معنی ترکیبی آن نگهدارنده و حافظ و خازن آتش است، چه آذر به معنی آتش و بادگان به معنی نگهدارنده و خزانه دار و حفظکننده باشد. (از برهان قاطع) : اندر خلافت او [ عمر] اویس بن انیس القرنی به آذربادگان بمرد. (مجمل التواریخ ) . ◄ نام شهر تبریز. (برهان ). ◄ (اِ مرکب ) آتشخانه . بیت النار. آتشکده . ◄ شمال . (مفاتیح ).