آذرافروز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. اَ)<BR>۱- (ص فا.)افروزندة آتش، آتش آفروز.<BR>۲- (اِ.) ظرفی سفالین که برای تند و تیز کردن آتش به کار میبردهاند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. اَ) ۱- (ص فا.)افروزنده آتش، آتش آفروز. ۲- (اِ.) ظرفی سفالین که برای تند و تیز کردن آتش به کار میبردهاند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آذرافروز. [ ذَ اَ ] (اِ مرکب ) آتش افروز، یعنی ظرفی سفالین که برای تیز کردن آتش بکار میبرده اند. رجوع به آتش افروز شود. ◄ ققنس، مرغ معروف یعنی فنقس .
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه