آذرآبادگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آذرآبادگان . [ ذَ دَ ] (اِخ ) آذربایجان : بیک ماه در آذرآبادگان ببودندشاهان و آزادگان . فردوسی . وز آنجایگه لشکر اندرکشید سوی آذرآبادگان برکشید. فردوسی . سیُم بهره بود آذرآبادگان که بخشش نهادند آزادگان . فردوسی . بیامد سوی آذرآبادگان خود و نامداران و آزادگان . فردوسی . نداد آن سر پربها رایگان همی تاخت تا آذرآبادگان . فردوسی . از آنجا بتدبیر آزادگان بیامد سوی آذرآبادگان . نظامی .