آخور خشک

آخور خشک . [ خ ُ رِ خ ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آخُرِ خشک . آخری که علوفه در آن نباشد. ◄ آخر بی آب . ◄ مجازاً، جایی که نعمت و رفاه در آن نیست .