آخال

(اِ.)<BR>۱- خاکروبه، آشغال.<BR>۲- هر چیز دورانداختنی.<br>

(اِ.) ۱- خاکروبه، آشغال. ۲- هر چیز دورانداختنی.

آخال . (اِ) سقط. افکندنی . نابکار. حشو. فضول . بدترین چیزی . (فرهنگ اسدی، خطی ). و این کلمه صورتی از آشغال متداول امروز است : از عمر نمانده ست برِ من مگر آمرغ در کیسه نمانده ست بمن بر مگر آخال . کسائی مروزی . از بس گل مجهول که در باغ بخندید نزدیک همه کس گل معروف شد آخال . فرخی . ای مشکفشان زلفین ای غالیه گون خال با هر دو بود غالیه و مشک چو آخال . قطران . جاهی و جلالی که بصندوق درون است جاهی و جلالی است گران سنگ و پرآخال . ناصرخسرو. ◄ تراشه ٔ چوب و قلم و خس و خاشاک و رُفته ٔ جاروب : دامن تردامنان عقل در آخال کش ساعد هودج کشان عشق پر خلخال کن . سنائی . ◄ جُفاء. جفال . آب آورد : دُرِّ معنی در بن دریای عزلت جای ساخت وز پی دعوی بروی آبها آخال ماند. سنائی . و رجوع به آشغال شود.

آخال . (اِخ ) نام شهری . و رجوع به آخال تزیخه و آخال تکه شود.