آتو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تُ) [ فر. ] (اِ.)<BR>۱- ورق برنده در بازی.<BR>۲- دستاویز، بهانه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تُ) [ فر. ] (اِ.) ۱- ورق برنده در بازی. ۲- دستاویز، بهانه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آتو.(فرانسوی، اِ) (از: آ، به + تو، همه ) رنگی یا صورتی معلوم از اوراق گنجفه و آس و مانند آن که با قراردادی از رنگهای دیگر برد.
مترادف و متضاد واژهدان
ورقبرنده بهانه، دستاویز، مستمسک
واژگان فارسی سره واژهدان
شاهبرگ، شاهبرگ، زبانزد منگیا