آتش سری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آتش سری . [ ت َ س َ ] (حامص مرکب ) غضب بسیار. خشم سخت . نابردباری : مکن تیزمغزی و آتش سری نه زینسان بود مهتر لشکری . فردوسی . بگودرز فرمود پس شهریار [ کیخسرو ] که رفتی کمربسته ٔ کارزار چو لشکر سوی مرز توران بری مکن تیز دل را به آتش سری . فردوسی .