آبک

آبک . [ ب َ / ب ِ / ب ُ ] (اِ) آبله . جدری .

آبک . [ ب َ ] (ع صوت ) وَیْلَک . هلاک باد ترا.

آبک . [ ب َ ] (اِ مرکب ) جیوه . سیماب .آبَق . زیبق، باصطلاح کیمیاگران . (تحفه ) : مِس ّ وجود من شود از می بسان زر گویی که می چو آبک از اجزای کیمیاست . خجسته .