آبکش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کِ)<BR>۱- (ص فا.) کسی که از چاه آب میکشد.<BR>۲- سقا.<BR>۳- (اِ.) ظرفی سوراخ سوراخ از جنس مس یا روی که با آن آب برنج نیم پخته را کشیده آمادة دم کردن میکنند.<BR>۴- لوله -هایی در گیاه دارای سوراخهای ذره بینی بسیار که در میان آنها صفحههایی مانند غربال است.<br>