آبکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ) (اِمر.)<BR>۱- آبرو، اعتبار.<BR>۲- نطفه، منی.<br>
(ص مر.)۱ - سقا.<BR>۲- شرابخوار.۳ - ساقی.<BR>۴- باده فروش.<BR>۵- نگین ساز.<BR>۶- آبیاری مزرعه.<BR>۷- کسی که فلزات را آب میدهد.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ) (اِمر.)<BR>۱- آبرو، اعتبار.<BR>۲- نطفه، منی.<br>
(ص مر.)۱ - سقا.<BR>۲- شرابخوار.۳ - ساقی.<BR>۴- باده فروش.<BR>۵- نگین ساز.<BR>۶- آبیاری مزرعه.<BR>۷- کسی که فلزات را آب میدهد.<br>