معنی آباد، قابل سکونت، سکنه‌دار ≠ متروک، ناآباد، بی‌سکنه

معنی آباد، قابل سکونت، سکنه‌دار ≠ متروک، ناآباد، بی‌سکنه | فرهنگ لغت