آب راهه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هِ) (اِمر.)<BR>۱- راه آب، مجرای آب.<BR>۲- گذرگاه سیل.<br>
فرهنگ فارسی معین
(هِ) (اِمر.) ۱- راه آب، مجرای آب. ۲- گذرگاه سیل.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آب راهه . [ هََ / هَِ ] (اِ مرکب ) هر جا که آب در آن گذرد از رود و جوی و مسیل و مانند آن . گذرگاه سیل . (فرهنگستان زمین شناسی ) : خاک خور، گو پس از این روح طبیعی تا من آب راهه ش ز گذرگاه جگر بربندم . سیف اسفرنگ . ◄ راه آب . مجری . آوره . آب راه . فرخور. ◄ نهری یا رودی که در نهر یا رود دیگر ریزد. رافد. رافده .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی