آب دوغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِمر.)<BR>۱- ماستی که درون آن آب ریزند و به صورت دوغ درآورند، ماستی با آب بسیار.<BR>۲- گچ یا آهکی که برای اندودن دیوارها به کار رود، دوغاب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) ۱- ماستی که درون آن آب ریزند و به صورت دوغ درآورند، ماستی با آب بسیار. ۲- گچ یا آهکی که برای اندودن دیوارها به کار رود، دوغاب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آب دوغ . (اِ مرکب ) ماستی با آب بسیار، گشاده کرده : کسی را کو تو بینی درد سرفه بفرمایش تو آب دوغ و خرفه . طیان . ♦ امثال : بخیه به آب دوغ زدن ؛ رنجی بیفائده بردن .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی