آب خوره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رِ) (اِمر.)<BR>۱- آبخوری.<BR>۲- آبگیر.<BR>۳- چشمه، جویبار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رِ) (اِمر.) ۱- آبخوری. ۲- آبگیر. ۳- چشمه، جویبار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آبخوره . [ خوَ / خ ُ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) آبگیر. جوی : آب چون برد سوی آبخوره چون گسست آب بر بماندخره . ابوالعباس .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی