آب خضر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ خِ) [ فا - ع. ] (اِمر.) <BR>۱- آب حیات بخش.<BR>۲- معرفت حقیقی که خاصة انبیاء و اولیاست.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِ خِ) [ فا - ع. ] (اِمر.) ۱- آب حیات بخش. ۲- معرفت حقیقی که خاصه انبیاء و اولیاست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آب خضر. [ ب ِ خ ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آب زندگانی، و مجازاً علم لدنّی . (برهان ) : در کلک تو سرّ غیب مضمر در لفظ تو آب خضر مدغم . کمال الدین اصفهانی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی